07feb

Vergunning onder vuur, handhaving ontbreekt.

Woensdag was de bezwarencommissie waar het bezwaar tegen de exploitatievergunning van de Zwarte Bergen werd behandeld. Een opvallende zitting, met veel belangstellenden aanwezig.

De heer van Os (exploitant) hield daarbij óók een pleidooi. Hier zaten alleen diverse onwaarheden in:
– hij presenteerde zich als eigenaar (wat hij niet is, de koopakte is immers nog steeds niet gepasseerd, dat maakt hem ‘slechts’ economisch eigenaar)
– hij beweerde dat de ‘misstanden‘ en ‘verloedering’ op de camping er al waren/was toen hij de camping overnam
– én hij beweerde dat de term ‘verloedering’ door de pers ingebracht is een jaar geleden.

Als we kijken naar de boodschap van de gemeente een jaar geleden wordt duidelijk dat “de angst voor verloedering“ juist letterlijk door het college genoemd wordt als argument om de ‘plannen voor herontwikkeling ‘ te legitimeren richting de gemeenteraad. Dit is dus niet door de pers verzonnen zoals van Os zegt. Verloedering moest met deze plannen juist voorkómen worden!

Mede daarvoor is ook in januari een aanwijzingsbesluit genomen door de burgemeester. Want met dit besluit moest een nieuwe exploitatievergunning aangevraagd worden en had de gemeente een “instrument in handen om op te treden waar noodzakelijk” .

En wat blijkt nu?
Handhaving blijft achter… onder het mom van “voorbereiden van handhaven kost tijd en we moeten prioriteiten stellen” laat het college nu al geruime tijd toe dat de camping afglijdt naar verloedering en andere misstanden. Maar juist om dát te voorkomen was het hele circus van het aanwijzingsbesluit en exploitatievergunning toch opgetuigd? Nu zijn er eind oktober alleen nog maar ‘controles’ geweest (waar ook misstanden geconstateerd zijn) maar het is onbekend wanneer de handhaving verder wordt opgepakt. De verzoeken om handhaving liggen er overigens al geruime tijd.

Het is maar een idee maar kan het zijn dat er wellicht tijd gewonnen wordt door het uitblijven van handhaving zodat de camping dadelijk op een zodanig niveau is beland dat de burgemeester kan zeggen: “ik grijp in en trek de vergunning in”? Want dán is de exploitant pas echt tevreden en krijgt hij wat hij al een jaar probeert te krijgen: een camping zonder gasten die hij met één bulldozeractie schoon kan vegen.

Voor hem is handhaven en het oplossen van misstanden, zoals hij beweert te willen, helemaal geen manier om zijn uiteindelijke doel te bereiken: een maagdelijk schone locatie om verder te kunnen ontwikkelen. Sterker nog: de huidige verloedering kan dus in zijn voordeel werken wanneer de stekker uit de camping wordt getrokken.

Daarnaast staat in de verleende vergunning dat het huisvesten van spoedzoekers is toegestaan. Maar dit druist in tegen het bestemmingsplan waarin duidelijk staat dat alleen recreatie toegestaan is! Het college heeft dus een vergunning afgegeven die tegen een besluit van de raad indruist. Als raad hadden we dit overigens nooit geweten wanneer dit bezwaar niet was aangetekend. Een extra ‘verrassing’ uit de hoge hoed dus.

Bij de stukken van de bezwarencommissie werd ook de ‘business case’ meegezonden. Een ongedateerd stuk van de firma Werkconsult. Hierin staat wederom benoemd dat het park “als recreatiepark geen toekomst meer heeft”, en dat er “regionaal voldoende hoogwaardig recreatief aanbod is”. Een conclusie die ook eerder uit onderzoek kwam maar die later ontkracht werd door een second opinion én door aanpassing van de conclusie van het eerder gehouden IBOU-onderzoek. Overigens noemt van Os zélf in dit document dat het park “verschijnselen heeft op weg naar verloedering”….Dus hiermee ontkracht hij zijn eigen woorden dat verloedering al aan de orde was toen hij exploitant werd.

In de business case staat ook te lezen dat door het verbieden van arbeidsmigranten (en andere niet-recreanten) de kostprijs voor een nieuw plan hoger komt te liggen. Hett ‘plan’ dat volgens onze informatie nog steeds geen investeerder heeft en waarvan nog onduidelijk is of het alle besluitvorming positief gaat doorlopen. We staan positief tegenover het idee van een hoogwaardige vakantiepark dat er nu ligt, maar hebben nog stevige bedenkingen over de haalbaarheid hiervan én willen daarom eerst een concrete uitwerking én investeerders zien. Ook de vraag óf dit idee betaalbaar en economisch haalbaar is houdt ons bezig.

De vraag is nu (nog steeds): wat gaat er gebeuren met dit gebied wanneer de verloedering verergert, wanneer de vergunning wordt ingetrokken of wanneer de plannen voor de toekomst het niet redden…? Diverse scenario’s waar nu nog iedere visie op ontbreekt. Wat betekent dát voor dit mooie stuk Luyksgestel en haar inwoners? Een zorg die hopelijk breed gedeeld wordt in onze raad.

Sonja Wagemans
Raadslid Lokale Partij Bergeijk